Verhaal van een tussenjaar-werker
Maren's tussenjaar op Curaçao
"Niemand heeft hier last van stress."
Concept-verhaal
Dit verhaal is nog in concept en niet definitief goedgekeurd door de tussenjaar-werker. De pagina is daarom nog niet openbaar geïndexeerd. Bedragen, citaten en details kunnen nog wijzigen.
Paspoort van Maren
- Favoriete spot
- Samen zitten na een werkdag
- Grootste les
- Iedereen hier zit in hetzelfde schuitje
- Eerste aankoop
- Lokale simkaart
- Moest wennen aan
- Dat mensen hier veel minder gestresst zijn
- Periode
- april tot juli 2026
- Sector
- Horeca
- Woonde in
- Salinja
- Auto
- Ja
- Maandbudget
- ±€2.000 per maand
Vragen en antwoorden
Had je een auto, en zou je die keuze weer zo maken?
Eerste week had ik geen auto. Binnen een paar dagen wist ik al dat het toch echt nodig is om hier iets te doen. Wel aan te raden: direct vanaf dag één regelen.
Hoe vond je je woning?
Via een bemiddelingsbureau. Achteraf zou ik dat weer zo doen, al is zelf regelen via iemand op het eiland ook prima.
Hoe zag een normale week eruit?
45 uur werk, full time bezig. Daaromheen leuke dingen doen, net zoals in Nederland. Het ritme voelde prettig.
Wat wou je dat iemand je vóór vertrek had verteld?
Dat je hier niet alleen in Antilliaanse guldens, maar ook in dollars kunt betalen.
Wat heeft je het meest verrast?
Niemand heeft hier last van stress. Dat is echt een ander tempo dan in Nederland.
Wat is het ergste moment geweest en hoe loste je dat op?
Ik ben ergens tegenaan gereden met mijn auto. Gelukkig netjes opgelost via het autoverhuurbedrijf.
Wat is je mooiste herinnering?
Een collega kwam na het werk naar me toe en vroeg of ik even bij haar kwam zitten. Ze deelde haar ervaringen en zei dat iedereen hier in hetzelfde schuitje zit. Dat voelde heel fijn.
In eigen woorden
Ik kwam met de verwachting dat een tussenjaar in de horeca vooral zwaar werk met weinig tijd zou zijn. In de praktijk viel dat mee. Het werk is echt 45 uur per week, maar het omringende leven voelt lichter. In Nederland merk ik altijd dat er iets op me drukt, hier niet. Dat zit niet in het werk zelf, maar in iets breders in de cultuur.
Niemand heeft hier last van stress.
Er is een moment dat ik me blijf herinneren. Na een drukke avond vroeg een collega of ik even bij haar kon zitten. Ze deelde wat haar eerste maanden bij haar losmaakten, en hoe we eigenlijk allemaal in hetzelfde schuitje zitten. Op zo'n moment realiseer je dat een tussenjaar niet over het land gaat maar over wie je daar tegenkomt. Iedereen die hier landt, landt zacht als anderen dat voor je doen.
Iedereen hier zit in hetzelfde schuitje, dat was heel fijn.
Wat ik meeneem: een ander tempo is geen gebrek aan ambitie. Plannen minder strak maken maakt niet dat er minder gebeurt, het maakt dat je meer aan het moment zelf hebt. Voor wie overweegt om dit te doen: het werkt, maar kom met de juiste houding. Het eiland geeft alleen terug wat je toelaat.
De tip van Maren
"Regel vooraf een lokale simkaart. Dan kun je vanaf dag één iets opzoeken of iemand bereiken, vooral handig in die eerste week als alles nieuw is."
Over dit verhaal
Dit is de persoonlijke ervaring van Maren. Bedragen, procedures en praktische situaties zijn gebaseerd op diens stageperiode en kunnen inmiddels zijn gewijzigd. Voor officiële en actuele eisen rond vergunning, kosten en verblijf zijn instanties als de Immigratiedienst Curaçao, DUO en Justis altijd leidend.