Verhaal van een stagiair
Emma's stage op Curaçao
"Mijn weken voelden lichter dan mijn weken thuis."
Paspoort van Emma
- Favoriete spot
- Zonsondergang aan zee met huisgenoot
- Grootste les
- Vooraf goed regelen scheelt heimwee
- Eerste aankoop
- Lokale simkaart in plaats van eSIM
- Moest wennen aan
- Dat het sociale leven gewoon op je af komt
- Opleiding
- MBO Interieuradviseur
- Stageperiode
- februari tot juli 2026
- Sector
- Interieur- en woonbranche
- Stageplek
- Een interieurbedrijf op Curaçao
- Woonde in
- In de buurt van de Caracasbaaiweg
- Auto
- Ja
- Maandbudget
- ±€1.200 per maand
Vragen en antwoorden
Had je een auto, en zou je die keuze weer zo maken?
Ja. Een auto heb je hier zeker nodig, anders kom je nergens. Het openbaar vervoer is lastig en met een fiets is het niet te doen, er zijn geen fietspaden. Een scooter zou kunnen, maar een auto is veiliger.
Hoe vond je je woning?
Via een stagebureau. Ik had een studio die ik deelde met een vriendin. Dat ging prima, ik zou het zo weer doen.
Hoe zag een normale week eruit?
Heel relaxed, eigenlijk altijd een vakantiegevoel. Na stagedagen en in de weekenden deed ik leuke dingen met mijn huisgenoot en met vrienden die je hier maakt.
Wat wou je dat iemand je vóór vertrek had verteld?
Het regelen van vergunningen vond ik lastig. Ik wist niet goed wat ik allemaal nodig had. Achteraf had ik er beter een bedrijf voor kunnen inschakelen.
Wat heeft je het meest verrast?
Hoe snel je hier mensen leert kennen. Je wordt eigenlijk een soort van verplicht om vrienden te maken, dat komt door het studentenhuis. Aan de ene kant is dat fijn, want je hebt altijd mensen om iets mee te doen of om mee te praten als het moeilijk is.
Wat is het ergste moment geweest en hoe loste je dat op?
Een keer wilde de auto niet starten. We hadden alleen een eSIM, dus konden niet bellen. We stuurden de autoverhuur een WhatsApp en zij belden de wegenwacht. Een eSIM is dus minder handig. De wegenwacht neemt geen WhatsApp aan. En heimwee in de eerste paar weken. Toen hielp het mij om juist niet veel met thuis te bellen en afleiding te zoeken bij vrienden.
Wat is je mooiste herinnering?
Zonsondergang bekijken met mijn huisgenoot aan zee. Lekker met een spelletje of een frietje kijken hoe de zon in de zee zakt. De zonsondergangen zijn hier iedere dag anders, dat zie je in Nederland niet vaak. Het gaf mij een rustgevend gevoel, even aan niks denken.
In eigen woorden
Mijn weken voelden lichter dan mijn weken thuis. Niet omdat de stage minder was, maar omdat het ritme eromheen anders is. Een dag werk en daarna iets met huisgenoten. Geen agenda vol verplichtingen die door anderen voor je is ingevuld. Dat klinkt als vakantie, maar het is meer dan dat: het is werken en leven door elkaar laten lopen op een manier waarop het in Nederland zelden lukt.
Mijn weken voelden lichter dan mijn weken thuis.
Wat ik onderschat heb is de papierwinkel vooraf. Vergunningen, VOG, afspraken met je stagebedrijf. Ik regelde het zelf en liep tegen onduidelijkheden aan die je liever niet eerst op het eiland ontdekt. Volgende keer zou ik er een bedrijf voor inschakelen of veel meer tijd vooraf nemen. Niet omdat het dan minder werk is, maar omdat je dan met een gerust hoofd kunt vertrekken.
De zonsondergangen zijn hier iedere dag anders.
En over heimwee: het is er. Vooral de eerste weken. Wat hielp was iets dat onlogisch klinkt: minder met thuis bellen. Hoe meer je hangt aan het oude, hoe langer het duurt voordat het nieuwe ruimte krijgt. Het sociale leven hier komt vanzelf op je af, je moet het alleen toelaten.
De tip van Emma
"Regel je vergunningen, VOG en afspraken met je stagebedrijf goed vooraf, dat scheelt verrassingen op het eiland. En blijf niet op je kamer zitten: bezoek strandjes, restaurants, feestjes, doe dingen."
Over dit verhaal
Dit is de persoonlijke ervaring van Emma. Bedragen, procedures en praktische situaties zijn gebaseerd op diens stageperiode en kunnen inmiddels zijn gewijzigd. Voor officiële en actuele eisen rond vergunning, kosten en verblijf zijn instanties als de Immigratiedienst Curaçao, DUO en Justis altijd leidend.