Verhaal van een stagiair
Jesse's stage op Curaçao
"Accepteer dat alles hier wat langzamer gaat. Het is heerlijk."
Paspoort van Jesse
- Favoriete spot
- Spritz, vaste happy hour
- Grootste les
- Afstanden onderschat je snel, ook op een "klein" eiland
- Eerste aankoop
- Zonnebrand en muggenspray
- Moest wennen aan
- Het poko poko-tempo op het werk
- Opleiding
- HBO Toegepaste Psychologie
- Stageperiode
- februari tot juli 2026
- Sector
- HR-consultancy
- Woonde in
- Salinja
- Auto
- Ja
- Maandbudget
- ±€1.300 per maand
Vragen en antwoorden
Had je een auto, en zou je die keuze weer zo maken?
Ja, een auto is hier bijna noodzakelijk. Ik heb er samen met mijn vriendin één gehuurd. Ik zou aanraden om er één te huren en eventueel te delen met huisgenoten. Dat drukt de kosten aanzienlijk.
Hoe vond je je woning?
Via een stagebureau. Dat is het makkelijkst en vaak het meest betrouwbaar, alleen zitten er wel extra kosten aan vast. Ik zag veel woningoplichting langskomen op Facebook, dus ik zou daar altijd mee oppassen.
Hoe zag een normale week eruit?
Vier dagen stage, één dag online les. Op vrije dagen was ik vaak op het strand te vinden, in het weekend naar de happy hours. Spritz happy hour was zeker mijn favoriet.
Wat wou je dat iemand je vóór vertrek had verteld?
Ik wist dat ik een auto nodig had, maar ik wist niet dat het echt zo hard nodig was om dingen op het eiland te doen. Het eiland oogt "klein" maar is toch nog best groot, en lopen langs de wegen is gevaarlijk en warm.
Wat heeft je het meest verrast?
De cultuur, in positieve zin. Onwijs veel aardige mensen, iedereen is vaak vrolijk en sociaal. Afhankelijk van wat je hier gaat doen kan je echt een geweldige tijd hebben. Belangrijk: het blijft een eigen land. Het is geen tropisch Nederland.
Wat is je mooiste herinnering?
Lekker cocktails drinken met het huis tijdens happy hour na een stageweek.
In eigen woorden
Wat ik vooraf niet had verwacht: hoe snel een ander tempo iets met je doet. Niet de zon, niet het strand, niet de happy hours, hoe goed die ook waren. Het was iets in het ritme. Hier kun je niet snel even iets afhandelen op weg naar ergens anders. Of beter: het kan wel, het werkt alleen niet. Je leert in de eerste week dat "effe" geen Curaçaose categorie is.
Het eiland oogt klein, maar is toch nog best groot.
De mensen waren mijn tweede grote verrassing. Vrolijk, sociaal, oprecht geïnteresseerd in wie je bent en wat je komt doen. Maar het meest raakte me dat het meer is dan een vakantiestemming. Mensen werken hard, dragen hun eigen geschiedenis, hebben hun eigen problemen. Curaçao is geen tropisch Nederland. Het is een eigen land met een eigen taal, eigen humor en een eigen manier van met elkaar omgaan. Hoe sneller je dat ziet, hoe meer je eruit haalt.
Accepteer dat alles wat langzamer gaat. Het is heerlijk.
Achteraf zou ik niet veel anders doen. Wel iets meer met lokale collega's optrekken in plaats van alleen met andere stagiairs. Het verschil tussen die twee werelden is groter dan je denkt, en juist in de eerste weken kies je vanzelf voor wie naast je staat. Wat ik nog steeds bij me heb is iets simpels: dat "effe" geen universeel woord is. Soms is het beter om gewoon te wachten tot iets klaar is.
De tip van Jesse
"Accepteer dat alles hier wat langzamer gaat. Het is heerlijk, maar dan moet je het wel laten."
Over dit verhaal
Dit is de persoonlijke ervaring van Jesse. Bedragen, procedures en praktische situaties zijn gebaseerd op diens stageperiode en kunnen inmiddels zijn gewijzigd. Voor officiële en actuele eisen rond vergunning, kosten en verblijf zijn instanties als de Immigratiedienst Curaçao, DUO en Justis altijd leidend.