Verhaal van een stagiair
Elke's stage op Curaçao
"In een kleiner huis leer je iedereen sneller en intiemer kennen."
Paspoort van Elke
- Favoriete spot
- Zonsondergang op het strand met afhaal en huisgenoten
- Grootste les
- Een kleiner huis maakt het verschil
- Eerste aankoop
- Koelbox voor naar het strand
- Moest wennen aan
- Dat alles in eerste instantie via het huis gaat
- Opleiding
- MBO Interieuradviseur
- Stageperiode
- februari tot juli 2026
- Sector
- Interieur en woonbranche
- Stageplek
- Een interieurbedrijf op Curaçao
- Woonde in
- Oude Caracasbaaiweg
- Auto
- Ja
- Maandbudget
- ±€1.200 per maand
Vragen en antwoorden
Had je een auto, en zou je die keuze weer zo maken?
Ja, ik deel een auto met mijn huisgenoot omdat we bij hetzelfde bedrijf stagelopen. Een auto is hier echt nodig: lopen is niet veilig en te warm.
Hoe vond je je woning?
Via een stagebureau. Ik deel een studio met mijn huisgenoot. Aanrader alleen als je goed met elkaar opschiet, je zit 24/7 op elkaars lip en hebt weinig privacy. Wel gunstig: kosten gehalveerd. Ik zou het zo opnieuw doen.
Hoe zag een normale week eruit?
Vier dagen stage, twee op kantoor en twee thuiswerkdagen. De stage was vijf minuten rijden van het huis. In het weekend en soms ook doordeweeks ging ik op pad met de huisgenoten.
Wat wou je dat iemand je vóór vertrek had verteld?
Niks specifiek, ik was goed voorbereid. Wel: neem genoeg zonnebrand mee en laat je lange spijkerbroek lekker thuis.
Wat heeft je het meest verrast?
Hoeveel ik met mijn huisgenoten zou doen. Ik kwam samen met iemand en dacht vooral met die persoon op te trekken, maar ik doe veel met de hele groep. En dat Curaçao niet zo crimineel is als iedereen zegt. Overal in de wereld moet je op je spullen letten.
Wat is het ergste moment geweest en hoe loste je dat op?
Heimwee. Het hielp dat ik in een kleiner studentenhuis zit met acht andere huisgenoten. Daardoor leer je elkaar snel kennen en kon ik gewoon even bij iemand aankloppen om me minder alleen te voelen.
Wat is je mooiste herinnering?
Met mijn huisgenoten de zonsondergang bekijken op het strand. We halen eten af bij een tentje, rijden door naar een strand en eten daar terwijl de zon zakt.
In eigen woorden
Ik kwam samen met iemand naar Curaçao en dacht dat ik vooral met diegene zou optrekken. In de praktijk gebeurde iets anders. Het huis nam je op een manier op die ik niet had verwacht: niet door grote groepsdingen te organiseren, maar door simpelweg veel samen te zijn. Ophalen, doorrijden naar een strand, samen koken, een avond op de bank. Het bouwt zich op zonder dat je het door hebt.
In een kleiner huis leer je iedereen sneller en intiemer kennen.
Het cliché dat Curaçao onveilig is, klopte voor mij niet. Je merkt dat mensen het van horen zeggen hebben en het doorgeven alsof het een feit is. Wat ik wel merkte: je let op je spullen, net als in elke stad. Dat is geen Curaçaose les, dat is een algemene les.
Iedereen zegt dat Curaçao crimineel is, daar heb ik weinig van gemerkt.
Achteraf is mijn belangrijkste advies dit: kies voor een kleiner studentenhuis. Acht huisgenoten klinkt als veel, maar in een huis met twintig of dertig zou ik nooit dezelfde band hebben opgebouwd. En neem een auto. Niet voor het gemak, maar voor de mogelijkheid om spontaan ja te zeggen tegen iets.
De tip van Elke
"Kies een kleiner studentenhuis (acht huisgenoten of minder), zo leer je iedereen echt kennen. En een auto is geen luxe maar een must."
Over dit verhaal
Dit is de persoonlijke ervaring van Elke. Bedragen, procedures en praktische situaties zijn gebaseerd op diens stageperiode en kunnen inmiddels zijn gewijzigd. Voor officiële en actuele eisen rond vergunning, kosten en verblijf zijn instanties als de Immigratiedienst Curaçao, DUO en Justis altijd leidend.